Vliegreis en Bangkok

Dag 1
Het was vroeg, heel erg vroeg, ik zou haast willen zeggen ziekelijk vroeg, zeker voor een student. Om kwart over zes in de ochtend stonden we bepakt en bezakt bij de bushalte te wachten. We waren niet de enige. Enkele opmerkingen zoals: " je zou maar moeten werken zeg" passeerden de revu. De vakantie stemming begon erin te komen!

Enige tijd later bevonden wij ons in de trein. Bij station Ede-Wageningen zou Fred opstappen. We hadden afgesproken dat we voorin de trein gingen zitten. Ik zou mijn knar naar buiten steken en Fred zou instappen. Als Fred mij niet zag dan snapte hij niet in.

Helaas waren we vergeten dat de trein bij Arnhem de andere kant op gaat. Nu zaten we dus achterin. Bij Ede-Wageningen sprong ik uit de trein en rende naar voren om Fred te zoeken. De trein was lang, heel erg lang. Ik was misschien halverwege toen het fluitje al klonk. Snel de trein maar weerin. Folke was gelukkig nog bij de bagage. Ik liep de trein door en gelukkig kwam ik Fred tegen. Hij was toch ingestapt.

Met een overstap in Utrecht kwamen we ruim op tijd op schiphol aan.

Van links naar rechts: Folke Fred en Woody

We vlogen met Finnair via Helsinki naar Bangkok.

Finnair is een goede vliegmaatschappij. Uitstekende service met een suikerzoete Scandinavische glimlach.

Ik heb gemerkt dat ik redelijk Fins kan verstaan. Omdat ik een nogal blonde knar heb dacht het cabinepersoneel dat ik Fins was. Mijn stoel werd door de stewardess in het Fins aangewezen. Ook het vliegveld van Helsinki, waar we waar we ongeveer 3,5 uur uur moesten wachten, zorgde dit voor wat hilariteit. Omdat we toch moesten wachten gingen we maar even ergens wat eten. De menukaart was in het Fins, Zweeds en Engels. Ik dacht een vegetarische pizza te bestellen die we met z'n alle konden delen. In plaats daarvan bestelde ik een vegetarische pasta en die kreeg ik ook. Ik wuifde het weg als zijnde een fout van het personeel. Ik was immers in de de volle overtuiging dat ik een pizza had besteld. Gelukkig werd een ander snel opgelost en kwam een serveerster in het Engels vragen wat voor pizza ik dan wel zou willen hebben.

Ondertussen kwam er een andere ober die wat vroeg in het Fins. Ik keek hem niet begrijpend en waarschijnlijk net iets te lang aan want hij keek nogal ongemakkelijk. Na enige tijd viel dan eindelijk het kwartje: of we nog wat wilde drinken........

Dag 2

"zladies entz ztjentelmen in an half our zwe zarrive et Bangkok zinternessionel airport. Zhe Zweather zist zvery zgoed z-its 33 zegrees zelcius"

Aldus de gezagvoerder.

Eenmaal op het vliegveld werd het voor mij een feest der herkenning. Meteen allemaal mannetjes:

"sir? taxi sir?" " sir you want tourguide? freemap!"

Uiteindelijk was er een chaffeur waar we mee in zee gingen. Maar eerst geld pinnen. Nadat we dat gedaan hadden liepen we achter hem aan de rolband naar beneden. De chauffeur pakte zijn mobieltje en gingen bellen. Bij Fred ging er al een lichtje branden bij mij nog niet........

Eenmaal beneden gebaarde hij ons waar we heen moesten. Ondertussen vroeg ik de prijs.

900 Baht. Wel erg aan de prijs. We moesten helemaal naar achteren lopen. Op het moment dat ik dacht dit gaat hem niet worden sprak Fred het uit: " ik ga niet met hem mee, dadelijk worden we beroofd" Resoluut liepen we de andere kant op naar de taxi standplaats. We hoorden nog wat geroep achter ons. Onvermoeibaar liepen we door. Zonder reiservaring was ik waarschijnlijk keihard in de val gelopen.

Bij de taxistandplaats aangekomen konden we een normale taxi krijgen voor 400 Baht.

Na een rit van ongeveer 1 uur inclusief file dropten we onze bagage bij het hotel. Opfrissen? Doen we vanavond wel. Hup de stad in!

Als eerste gingen we naar Kaoh San road. het beroemde backpackers straatje van Bangkok. Het leuke van een alleen een ticket boeken is dat je over een ultieme vrijheid beschikt, alles is mogelijk. Het nadeel is dat alles zelf moet doen: wat is er te doen, hoeveel kost het, etc. Je bent continu aan het organiseren. Daarom gingen we meteen kijken wat we na 3 dagen Bangkok konden doen. We liepen diverse reisbureaus binnen en wonnen informatie in.

Eenmaal buiten werden we aangesproken door tuktuk chauffeurs. Ze boden ons een complete tocht aan door de stad, langs allerlij tempels voor 40 baht (80 euri cent!). Dat is ook voor Thailand te mooi om waar te zijn we moesten daarom ook langs een reisbureau. Dat was wel handig dus gingen we maar mee. Eerst gingen we naar een prachtig en groot gouden Buddha beeld. Binnen in de tempel voelde je gewoon de energie stromen mijn handen tintelde een klein beetje.

De volgende bestemming was een reisbureau. De dame die ons hielp liet ons allerlij folders zien. We krijgen speciale studenten en koningskorting. De koning van Thailand wordt alom gerespecteerd door het Thaise volk. Fred heeft een keer wat voor deze koning gedaan en zodoende een onderscheiding gekregen.

We besloten over het reisaanbod nog even na te denken stapten weer in de tuktuk. De tuktuk bracht ons naar kleermaker. We keken wat rond en gingen weer. De tuktuk chauffeurs waren daar niet erg blij mee. Als we wat kochten kregen zij gratis benzine. We gingen echt niets kopen dus gaven we hun de beloofde 40 baht en gingen weer. Ze waren er niet erg blij mee.

Even verderop pakte we een taxi die ons naar Chinatown bracht. Wat opvalt en china town is dat er overal, en dan ook echt, overal woks pruttelen met daarin allerlei vage meuk.

Een eetstalletje in China town.

Een straat in Bangkok

Nadat we wat rond gelopen hadden in Chinatown gingen we wat eten en uiteindelijk terug naar het hotel.

Fred en Woody gingen naar de kamer en Folke en ik besloten nog een drankje te doen in de bar om de hoek van het hotel en daarna even een rondje te lopen door de buurt.

Tijdens het wandelen kwamen we langs een bar en we keken naar binnen. We geloofden onze ogen niet, nog eens kijken dan..... Er zaten alleeen maar vrouwen! En niet zo maar vrouwen, maar mooie vrouwen. Ik dacht meteen aan het gezegde : " if something is to good to be true, it probably is" Doorlopen dus.

Op een gegeven moment kwamen bij een soort van pleintje met allerlei bars. We besloten een rondje langs het pleintje te maken. Langs elke bar waar we kwamen schoten te meest mooie vrouwen op ons af met de vraag of we wat wilde drinken. De vraag is natuurlijk of ze geen andere bedoelingen hadden hoewel dat bij sommige bars wel wat duidelijker was: "hello sir, welcome come inside and have a free look" . Opzij kijkend zag ik een tent met een gordijn en knipperende lampjes, piepshow of zo iets dus.

Uiteindelijk waren we weer in het hotel en sliep ik meteen, het was 21:30 lokale tijd.

Dag 3

Na het ontbijt gingen we naar het Grand Palace en de Smaragde boeddha. We kregen meteen een gids opgedrongen. We namen de gids toch maar, wellicht handig. De gids vertelde van alles over de tempel. Ik kon het Thai-Engels maar slecht verstaan.

Op een gegeven moment was het tijd om de hal van de smaragde Boeddha binnen te gaan. Als eerste schoenen uit en binnenin mag je geen foto's maken. Ik was al eens eerder daar geweest maar deze keer was anders heel anders. De vorige keer kwam ik binnen goh ja leuk keek wat rond en ging weer. Deze keer kwam ik binnen en meteen gebeurde er iets. Er kwam een soort van serene rust over mij heen. Het is moelijk om te omschrijven maar het was als: ik ben en het is goed, wat is geweest is geweest, wat komt dat komt, het is goed.

Ik heb er een uur gezeten.

Detail van de tempel

Daarna was het tijd om weer naar het reisbureau te gaan. We hebben geboekt. We gaan met de trein naar Koh Samui slapen in het " golden beach resort", direct gelegen aan Lamai beach.

S'avonds was het tijd om naar Patpong te gaan. De beroemde "uitgaanswijk" van Bangkok.

Eenmaal daar aangekomen hebben we even een rondje gelopen door de straatjes. Het was nog te vroeg. Het was nog niet begonnen allemaal. Naast " uitgaansgelegenheden" is er ook een enorme markt waar je heel goedkoop nep merkkleding, manchetknopen en wat dies meer zij kan kopen. Nadat we wat gegeten hadden gingen we een bar in met wat live muziek. Dat was wel aardig.

Overal waar je loopt wordt je aangesproken of je een sexshow wil zien. Bijkans elke 5 meter is er weer een andere die zulks aanbiedt.

Bij sommige tenten stond de deur open en gunde mij een blik naar binnen. In het midden is een pedium waar ongeveer 20 in ondergoed gehulde meisjes dansten. Ze hadden allemaal een nummer opgespeld. Dan kun je rustig het vlees keuren en de beste uitkiezen of zo. Van zulke tenten waren er een stuk of 10 het enige verschil was de kleur van het ondergoed: " hij kijk hier hebben ze zwarte onderbroekjes en daar witte en daar blauwe en daar.......Etc.

Op een gegeven moment gingen naar een andere bar, ook met livemuziek. Eenmaal binnen vlogen de meisjes op af. Meteen overal ge-aai en weet ik het wat allemaal. Ze kwamen "een praatje" maken...........

Na een tijdje hadden we genoeg van al die opdringerige dames en gingen we terug naar het hotel. Het was rond een uur of 1 s'avonds. Bij het hotel stond een rij vrouwen, een stuk of 36 op een rij. Vrijwel allemaal waren ze kort gerokt en lichamelijk erg mooi.

Meteen kreeg ik allerlij loenzende en jagende blikken en werd ik toch wel complimenteus nageroepen.

Wat vooral opvalt is dat ze van die mooi verfijnde benen hebben. Niet zo lomp als de meeste westerse vrouwen. Maar toch, lichamelijk was het allemaal bijzonder aantrekkelijk maar er ontbrak iets. Ik denk dat de term geestelijk dood hier wel op zijn plaatst is.

Dag 4

Voor deze dag hadden we niks bedacht. Ik werd om kwart voor 1 wakker. Daarna ben ik samen met Folke naar het Lumpini park geweest. De rest van de dag hebben we bij het zwembad van het hotel gelegen.

Uitzicht vanaf de hotel kamert.

Na 3 dagen voelt het alsof ik een pakje cigaretten per dag gerookt hebt. Zo erg is de luchtvervuiling. Het verkeer is heel erg druk en raast dag en nacht door. Ook op de hotel kamer is het een smeltkroes van geluiden, de airco, de verkeersdrukte, de bonkende bas van een disco. Allemaal behoorlijk vermoeind. Wat Fred opvalt is dat alles hier zo goed gaat ondanks de drukte. Voorrang krijg je niet dat neem je gewoon. Afsnijden? moet kunnen! Als dat gebeurd is er niemand die zich daar druk om maakt. Dat komt door de Boeddhistische levenswijze. Dat kort door de bocht, neerkomt op: " leef en laat leven" , " waarom zou je druk maken? veels te vermoeiend en je bereikt er niks mee een bovendien het is er veels te warm voor"

Overal zijn massa's mensen en auto's altijd gaat het goed. Fred is in al die dagen 2 keer aangestoten door iemand en dat was door andere toeristen.

Culture rijkdom.

Bittere armoede