Vietnam in een Notendop

Binnen een dag was het visum voor Vietnam geregeld in Phnom Penh. We moesten daarvoor wel onze paspoorten afgeven. Hoewel je dat in principe nooit moet doen waren we in de veronderstelling dat het dit keer wel kon. De mensen van het guesthouse waren zo vriendelijk en behulpzaam dat we ze wel vertrouwden. Hoewel de paspoorten Met een typisch Zuid-Oost-Aziatische vertraging klaar waren, was het toch gelukt. De mensen hebben zo soms zo relax dat ze zo iets hebben van: " ach ja wat is 1,5 uur later nou? wat maakt dat uit? het komt wel......" Als je dan duidelijk maakt dat je toch wel heel graag wil dat het visum vandaag klaar is, zoals afgesproken, en niet morgen dan zorgen ze daar uiteindelijk toch voor.

Daar gingen we dan met een minibus naar Saigon, ook wel bekend als Ho Chi Min City. De bus zat behoorlijk vol. Er gingen ook enkele lokale mensen mee en die hadden heel veel meuk bijzich. Het was zo dat er nog net geen levende kippen en varkens werden ingeladen. Na een tijdje hoppelen over de " snelweg" met hier een kuil en wat zanderige stukken kwamen we bij de grens aan alwaar het formulieren circus begon. Uiteraard moesten we langs een heleboel mannetjes die weet ik het wat controleerden. De doanebeambte was ouderwets gezellig communistisch en stoicitijns chaggarijnig. Ik heb zelden iemand zo chaggarijnig een paspoort op de balie zien neerkwakken. Met zo een blik van: "hier je meuk en nou oprotten....."
Afijn, we waren in Vietnam! Eerst moesten we 1,5 uur met een busje naar het centrum van Saigon. Aldaar kwamen we aan bij het kantoortje van "happy Tours". Een reisbureautje dat gerund werd door ouderwets gezellige, vriendelijke en behulpzame mensen.
Saigon is een typische Zuid-Oost-Aziatische stad. Druk, chaotisch en ontelbaar veel brommerts. Eerlijk gezegd hadden we het een beetje gehad met de stad. De eerste dag hebben we dan ook niks gedaan. De tweede dag gingen we naar de " chi chi tunnels", de beroemde tunnels van de Vietcong. Bij de tunnels kregen we eerst een propaganda filmpje te zien voor Vietnam en anti Amerikaans. Later zou ik het anti Amerikaanse begrijpen.....
Daarna een stukje gelopen en de tunnels gezien. Je kon er ook in. Ik ben er niet in geweest mij te claustrofobisch. Folke wel. Verder zagen we enkele afbeeldingen van de vallen met scherpe stokken die ze maakten. De techniek die ze gebruikten was erg simpel maar heel erg doeltreffend tegen de Amerikanen.
Na het bezoek aan de tunnels konden we nog naar het oorlogs museum. Daar hadden we geen zin in. We hadden al genoeg zieke (oorlogs) dingen gezien. We zijn maar de stad in gegaan en hebben een terrasje gepakt. Later kwamen we een Nederlands stel tegen die wel naar het museum was geweest.... Het museum was vreselijk. Rij aan rij waren honderden foto's te zien van de oorlog en de gevolgen. De Amerikanen hebben zich daar echt beestachtig, wat zeg ik, demonisch gedragen. Executeren van kinderen, martelingen en meer van zulks.....Het museum toonde ook de gevolgen van het " agent orange" . De amerikanen hebben wel 50 verschillende chemische middelen over de gebieden gegooid om deze te ontbladeren om zo te vijand te kunnen zien. De gevolgen van dit middel zijn onbeschrijfelijk. Kinderen die zwaar misvormd worden geboren in de armste families, plus het feit dat de chemische troep voor ongeveer 400 jaar in het ecosysteem zal blijven en dus ook de gevolgen.........................
Het stel dat dus wel naar museum was vertelde het een en ander dan ook zeer aangeslagen.

In de avond was het tijd om naar de trein te gaan. We gingen namelijk met de trein naar het noorden.
Na ongeveer 30 uur in de trein te hebben gezeten, wat opzich goed te doen was want we hadden bedden, kwamen we aan in Hanoi, de hoofdstad van Vietnam. Het stuk dat we afgelegd hebben is ongeveer 2000 Km. De mensen hier in het noorden zijn heel anders dan in het zuiden. Veel meer chinees en " more rude" (kan geen Nederlands woord ervoor vinden).
We waren bv ergens aan het eten en we hoorden wat gerinkel. Iemand in de tent ernaast had zijn eten op en flikkerde gewoon het bord naar buiten!
Meteen na aankomst op een bus gestapt haar Halong City, het vertrek punt naar Halong Bay. We konden meteen mee op een boot voor $45,-. Dat scheelde nogal. In Hanoi zelf was de tour $80,-. Eenmaal op de boot vaarden we naar Halong Bay. Halong Bay is werkelijk waar enorm mooi! Al die kleine eilandjes die uit de zee op reizen, werkelijk waar wonderschoon! Na een tijdje gingen we een stukje kanoen op de zee, erg leuk. Na het kanoen was het tijd om te gaan zwemmen in de zee, heerlijk! De volgende morgen (we sliepen op de boot) was het, na een ochtend duik en ontbijt, tijd voor een stevige wandeling door de jungle van het enige bewoonde eiland. Na een tijdje wandelen kwamen we aan bij een mooi uitzichtpunt.

Na de wandeling hebben we een hotel geboekt en is het plan om een tijdje op Cat Ba eiland (zo heet het eiland) te blijven en een beetje te relaxen. Daarna gaan we naar Hanoi en daar nog wat dingen bekijken.
"Heb je dan geen foto's?" Jawel maar dan moet ik die weer helemaal klein maken en uploaden en, en, en............ Het is heel erg warm en ik ben moe dus dat komt een andere keer wellicht wel......